Proces gojenia się rany to dość duże wyzwanie dla sił obronnych organizmu, które muszą się zmobilizować, by najpierw zabezpieczyć przed chorobotwórczymi drobnoustrojami, a następnie odbudować uszkodzone miejsce. W tym czasie ważne jest wspieranie tego naturalnego procesu przez pacjenta, a więc jego zaangażowanie i właściwe postępowanie z raną.
Rola pacjenta nie ogranicza się jedynie do zachowywania wszelkich zasad higieny i unikania wtórnych urazów, ale także dotyczy odpowiedniego sposobu odżywiania się i trybu życia. Jak zatem postępować w czasie gojenia się rany i tworzenia blizny? Wskazówki znajdziesz w naszym artykule.
Spis treści
Jak postępować z ranami w zależności od ich rodzaju?
W literaturze medycznej wyróżnia się rany powierzchowne, np. drobne skaleczenia i otarcia, rany proste – o równych krawędziach, np. rany pooperacyjne, rany skomplikowane, np. rany szarpane, po ugryzieniach, rany tłuczone, kłute i postrzałowe oraz rany przewlekłe, w czasie gojenia których doszło do komplikacji.
| Szybki przewodnik: Rodzaje ran i pierwsza pomoc
Klasyfikacja ran:
Podstawowe zasady postępowania:
UWAGA – Ciało obce w ranie! Jeśli w ranie tkwi przedmiot (np. szkło, metal), nie wyjmuj go samodzielnie ani nie przemywaj rany. Możesz w ten sposób wywołać krwotok. Zabezpiecz ranę opatrunkiem i natychmiast wezwij pomoc medyczną. Kiedy udać się do lekarza?
|
Postępowanie z ranami różni się w zależności od tego, z jakim jej rodzajem mamy do czynienia. W większości przypadków ranę należy dokładnie zdezynfekować i oczyścić, a następnie założyć sterylny opatrunek. W razie dużego krwawienia należy założyć opatrunek uciskowy, by zatamować krwotok.
Wyjątkiem odnośnie do oczyszczania rany są te z tkwiącym w nich ciałem obcym. Takich ran nie myjemy, nie wyjmujemy też samodzielnie ciała obcego. Możemy w ten sposób spowodować dalsze uszkodzenia, a nawet doprowadzić do krwotoku. Zakładamy jedynie ostrożnie opatrunek, ewentualnie w przypadku intensywnego krwawienia – opatrunek uciskowy i czekamy na pomoc specjalisty.
W przypadku ran po ugryzieniu bądź ukąszeniu przez zwierzę zgłaszamy się do lekarza w celu przyjęcia szczepionki przeciwtężcowej (gdy jest to konieczne), surowicy lub szczepienia przeciw wściekliźnie. Rany kłute i głębokie rany pooperacyjne uważnie obserwujemy podczas gojenia się i w razie niepokojących objawów zgłaszamy się do lekarza.
Jak przyspieszyć proces gojenia się różnego rodzaju ran?
Gojenie się ran jest naturalnym procesem, który składa się z kilku etapów.
- Najpierw w miejscu rany, czyli przerwania ciągłości skóry dochodzi do krwawienia. Wyjątkiem są rany tłuczone i stłuczenia, w przypadku których krwawienie jest z reguły niewielkie – dochodzi tam do zmiażdżenia naczyń krwionośnych, które zostały w ten sposób zablokowane.
- Następnie w krwawiącym miejscu tworzy się skrzep, który pełni rolę naturalnego opatrunku i zapobiega wnikaniu w głąb rany patogenów, czyli chorobotwórczych drobnoustrojów.
- Kolejny etap gojenia to samoistne oczyszczanie się rany za sprawą aktywacji komórek układu odpornościowego, które usuwają martwe komórki oraz chronią ranę przed chorobotwórczymi bakteriami.
- Następna faza to odbudowa uszkodzonych komórek i tworzenie się blizny. Jeśli proces ten przebiega na zasadzie tzw. rychłozrostu, blizna ma postać niewielkiej linii i będzie mało widoczna. Natomiast jeśli gojenie się rany przebiega na zasadzie ziarninowania, rana goi się dłużej i blizna może być bardziej widoczna. Może też dojść do nieprawidłowości w procesie powstawania blizny.
Aby przyspieszyć proces gojenia się rany warto zastosować preparaty antyseptyczne w formie płynu czy hydrożelu z zawartością PHMB. Ranę należy zdezynfekować jałowym gazikiem zwilżonym Płynem do oczyszczania np. SutriSept. Zgodnie z najnowszymi rekomendacjami ekspertów w dekontaminacji ran, czyli w odkażaniu ran I-wyborem jest 0,1 % PHMB z Poloksamerem 188 (SutriSept).
Należy pamiętać, że skóra wokół rany również musi być odpowiednio pielęgnowana. Stan skóry może być różny zależnie od chorób toczących się w organizmie. Może być cienka, uszkodzona i sącząca się albo sucha i łuszcząca się. Suchą skórę należy nawilżać i natłuszczać emolientami z dodatkiem kwasu hialuronowego co 4-6 godzin. Skórę wilgotną należy oczyszczać preparatami zawierającymi cynk, które należy stosować raz dziennie przez 2-3 dni, a następnie należy powrócić do preparatu natłuszczającego w zależności od potrzeb.
Bardzo istotne jest dobranie opatrunku do rany, należy pamiętać, że rana nie może nigdy być sucha, pokryta strupem, a skóra wokół rany zawsze musi być czysta.
Czynniki opóźniające gojenie – możesz ich uniknąć!
Do czynników spowalniających gojenie się rany i tworzenie blizny należą przede wszystkim: zakażenia, w tym zakażenia bakteriami beztlenowymi, ropnie, wtórne urazy mechaniczne oraz wszelkie komplikacje w procesie tworzenia się blizn, a więc powstawanie zrostów, bliznowców i blizn przerośniętych. Aby ich uniknąć, wiele zależy od naszego postępowania.
Rola pacjenta jest tu bardzo istotna i odpowiedzialna: ma duży wpływ na przebieg leczenia rany.
Przede wszystkim musimy rygorystycznie przestrzegać zasad higieny, zarówno podczas zmiany opatrunku, jak i mycia okolic rany oraz dotykania świeżej blizny, np. w celu jej mobilizacji. Wszelkie niepokojące objawy – ból, wysięk, zaczerwienienie, opuchnięcie okolic rany – należy jak najszybciej skonsultować z lekarzem.
Ważna jest też dieta, którą stosujemy. Rany goją się dłużej i gorzej, gdy ich posiadacz ma niedobory witamin i wapnia oraz innych składników odżywczych. Ogólny stan zdrowia pacjenta ma ogromny wpływ na proces gojenia się ran, warto więc zadbać w tym czasie o odpoczynek i wartościową dietę.
| Co spowalnia gojenie? Sprawdź, na co masz wpływ
Proces regeneracji zależy w dużej mierze od Twojej dyscypliny i stylu życia. Unikaj poniższych czynników, aby przyspieszyć powrót do zdrowia: Główni „hamulcowi” gojenia:
|
Kolejna kwestia to unikanie wtórnych urazów mechanicznych. Dochodzi do nich zwłaszcza w przypadku głębokich ran, np. pooperacyjnych, gdy pacjent nie przestrzega zaleceń lekarza i zbyt wcześnie podejmuje intensywny wysiłek fizyczny mogący prowadzić do uszkodzenia niezagojonych jeszcze głębszych struktur. Ładnie wyglądająca i zabliźniająca się powierzchnia głębokich ran ciętych bywa myląca – w głębi rany procesy gojenia się nie zostały jeszcze w pełni zakończone.
Wtórny uraz mechaniczny w przypadku głębokich ran stwarza zagrożenie krwotoku, ponownego rozerwania brzegów rany oraz uszkodzenia głębokich struktur podskórnych. Może to prowadzić do wtórnych zakażeń i zawsze utrudnia oraz przedłuża proces gojenia się. Zwiększa też ryzyko powikłań w procesie tworzenia się blizn.
W głębokich strukturach może dojść do zrostów, które będą powodować przykurcze i dolegliwości bólowe. Blizna może przerastać i przybrać nieestetyczny wygląd. Mogą też tworzyć się bliznowce, które mają tendencję do odrastania nawet po chirurgicznym ich usunięciu.
Jak radzić sobie z blizną po urazie mechanicznym rany?
Gdy uraz mechaniczny spowoduje przerastanie blizny i jej nieestetyczny wygląd, warto sięgnąć po specjalne narzędzia, które sprawią, że blizna będzie gładsza i jaśniejsza. Najskuteczniejszym sposobem zmniejszenia blizny jest stosowanie plastrów silikonowych Sutricon, które doskonale zmniejszają widoczność blizny – zwłaszcza, jeśli stosujemy je regularnie przez kilka miesięcy.
Silikon to substancja, która regeneruje tkanki skóry znajdujące się w bliźnie – zarówno tej świeżej, jak i starej. Reguluje produkcje włókien kolagenowych i utrzymuje odpowiednie nawilżenie blizny, przez co zahamowany jest jej niekontrolowany rozrost. Plastry Sutricon można stosować na wygojone blizny, można je też łączyć ze stosowanie żeli z silikonem, które doskonale nadają się do mobilizowania blizny. Praca nad blizną, czyli jej delikatny masaż zapobiega zrostom i powstawaniu bliznowców i przykurczy, które często są skutkiem urazu blizny.
FAQ:
1. Jak postępować z raną, w której znajduje się ciało obce?
W takim przypadku nie wolno samodzielnie myć rany ani wyjmować z niej ciała obcego, ponieważ może to spowodować dodatkowe uszkodzenia lub gwałtowny krwotok. Należy jedynie ostrożnie założyć opatrunek (w razie silnego krwawienia – opatrunek uciskowy) i niezwłocznie udać się do lekarza.
2. Czym najlepiej odkażać ranę według aktualnych rekomendacji?
Zgodnie z najnowszymi wytycznymi, pierwszym wyborem w dekontaminacji ran są preparaty zawierające 0,1% PHMB (poliheksanid) z dodatkiem Poloksameru 188 (np. w formie płynu lub hydrożelu). Preparaty te skutecznie oczyszczają ranę z drobnoustrojów i wspierają proces regeneracji.
3. Jakie czynniki mogą spowolnić proces gojenia się rany?
Do głównych czynników opóźniających regenerację tkanek należą:
- Zakażenia (szczególnie bakteriami beztlenowymi).
- Wtórne urazy mechaniczne (np. zbyt wczesny powrót do aktywności fizycznej).
- Nieprawidłowa dieta (niedobory witamin i wapnia).
- Brak odpowiedniej higieny podczas zmiany opatrunków.
4. Jak dbać o skórę wokół rany?
Pielęgnacja zależy od stanu skóry:
- Skóra sucha i łuszcząca się: należy ją nawilżać i natłuszczać emolientami z kwasem hialuronowym co 4–6 godzin.
- Skóra wilgotna/sącząca się: należy ją oczyszczać preparatami z dodatkiem cynku przez 2–3 dni, a następnie wrócić do nawilżania. Ważne jest, aby skóra wokół rany była zawsze czysta, a sama rana nigdy nie była wysuszona na „wiór”.
5. Jak zmniejszyć widoczność blizny i zapobiec jej przerostowi?
Najskuteczniejszą metodą jest regularne stosowanie plastrów lub żeli silikonowych. Silikon pomaga utrzymać odpowiednie nawilżenie i reguluje produkcję włókien kolagenowych. Bardzo ważna jest również mobilizacja blizny, czyli jej delikatny masaż, który zapobiega powstawaniu zrostów, przykurczy i bliznowców.
PIŚMIENNICTWO
- Jawień A., Szewczyk M.T. (red.), Leczenie ran przewlekłych, wyd. 2, Wydawnictwo PZWL, Warszawa
- Szkiler E., Poradnik pielęgnacji ran przewlekłych, III wyd., Evereth Publishing, 2014
- Góralska B., Janczura A., Sobolewska-Wawro A., „O RANY” – Praktyczny poradnik jak w 4 krokach przyspieszyć proces gojenia, Posiłki w Chorobie, 2025
- Szewczyk M.T., Jawień A., Leczenie ran przewlekłych, Wydawnictwo PZWL, Warszawa (wyd. zaktualizowane)
- PSPE, Pielęgnacja skóry i rany, Zeszyt VII, Polskie Stowarzyszenie Pielęgniarek Epidemiologicznych
- Sobieszek-Kundro A., Samson I. (przedmowa), Poradnik pielęgnacji ran przewlekłych, Evereth Publishing